TravelByPhoto.nl









Reisverslag Zuid India
deel 1: Tamil Nadu


Inleiding 

India heeft ons hart gestolen. Onze eerste reis naar India in januari 2006 was een groot succes. We bezochten toen Noord India; Rajasthan, Agra en Varanasi. Rajasthan is India's meest kleurrijke en exotische provincie. De sprook­jesachtige paleizen, de gigantische forten en de rijk versierde kleding van de bevolking zijn een lust voor het oog. Rajasthan roept het beeld op van het klassieke India. Het land waar het hin­doeisme nog sterk in zijn traditionele vorm voortleeft. We werden geraakt door de vriendelijkheid van de bevol­king en waren na thuiskomst vast besloten om nog een keer terug te gaan naar India.

Onze keuze viel op Zuid India. Na de nodige voorpret door middel van inlezen en het bekijken van sites thuis waren we er in januari 2007 helemaal klaar voor. Bij Shoestring boekten we een 23 daagse rondreis: Thali's en tempels in de tropen, door de provincies Tamil Nadu en Kerala.

Voor bij het reisverslag 

Als u bij het lezen een foto aanklikt dan wordt deze ver­groot. De foto′s kunnen ver­volgens achter elkaar als dia­show bekeken worden. Als u een link, bij voorbeeld: Shoestring aanklikt dan wordt deze geopend. Wanneer ver­wezen wordt naar de kaart van Zuid India, dan kan deze opgeroepen worden door de link: kaart aan te klik­ken. ...

De in het reis­verslag op­ge­no­men film­clips zijn HD op­na­men. De clips wor­den geopend en kunnen bekeken wor­den in een apart venster dat vanzef opent als u op af­beelding met het pijltje klikt.

Week 1

Vrijdag 5 januari ,  Aankomst in Chennai

(kaart)

We moeten al om 5 uur 's ochtends op Schiphol zijn! Jan Daalmeijer is zo vrien­de­lijk ons naar Schiphol te bren­gen! Gelukkig zijn we op tijd. We vliegen met British Airways van Amsterdam naar Chennai met een overstap op Londen Heathrow.

Het vliegtuig kan eerst niet landen in Londen. Gevolg is dat we 2 extra rondjes laag over Londen moeten vliegen. Een eerste excursie! We kun­­nen alle toeristische attrac­ties en de Thames goed zien. Wel uniek natuurlijk maar we zitten toch een beetje in onze rats omdat we onze aanslui­ting niet willen missen.

Gelukkig gebeurt dat niet. Op onze vlucht naar Chennai zitten we naast de eerste 2 Shoestring groepsgenoten. De rest van de groep (8 per­sonen) reist apart van ons met Lufthansa. Om half 2 's nachts arri­veren we in Chen­nai. Wij zitten in een ander hotel dan de rest van de groep; kennelijk was er niet meer voldoende plaats. Lekker geslapen.

Zaterdag 6 januari,   Chennai - Pondicherry

(kaart)

Rond 10.15 uur komt de rest van de groep met het busje aanrijden. Wij blijven niet in Chennai maar reizen direct door naar Pondicherry. Chaos. We rijden de stad uit en bezoeken onze eerste tempel. Ongetrouwde vrou­wen en meisjes lopen een rondje om de tempel in de hoop dat ze een goede man zullen vinden waarmee ze een gelukkig leven kunnen hebben.

We lunchen in een vegeta­risch restaurant waar veel Indiers zijn. Altijd een goed teken als een restaurant druk bezocht wordt door Indiers zelf. In deze restaurants zit je niet heel rustig. Continu lopen obers heen en weer om schalen bij te vullen, tafels schoon te maken (met zeem), nieuwe schalen uit te serveren. Eten in India is echt een feest. In het restaurant worden thali geserveerd op grote aluminium schalen met een bananenblad erop. Op de schaal staan kleine bakjes met een pickle, dahl, curd, groente en een (zoete) chutney. In het midden van de schaal wordt de rijst ge­smeten en je krijgt er ook papadums of chapatis bij. We hebben heerlijk gegeten.

...

In het restaurant krijgen we ook voor­lichting van twee Neder­landse (!) HBO studen­tes die een project hebben opge­zet om door de tsunami getroffen vis­sers aan extra inkomsten te helpen. Later op onze reis kunnen we met deze vissers mee de zee op. We gaan dat ook doen! Tijdens de tsunami zijn veel vissershuizen weggevaagd. Men kreeg nieuwe huizen. De nieuwe huizen liggen uit vei­ligheidsoogpunt alleen niet meer direct aan zee. Omdat de vissers die al generaties lang aan zee wonen toch weer terug naar de kust willen worden veel van de nieuwe huisjes door vissers verhuurd terwijl ze zelf weer direct aan zee gaan wonen.

Onderweg stoppen we nog bij een tempel waar een man onge­looflijk snel de boom in klimt om er kokosnoten uit te halen, en we zien een kip­penfokkerij.

... ...

Uiteindelijk komen we aan in ons hotel in Pondicherry. Het hotel is aanzienlijk beter dan ons vorige hotel in Chennai. Onze reisleider - Muthu - geeft in de lobby van het hotel uitleg over de reis en excursies. Een heel verhaal, maar het wordt ons niet alle­maal meteen dui­de­lijk. We moeten erg wennen aan het Indiase engels; grappig, maar ook heel apart.

Nadat we onze spullen op de kamer hebben gelegd en ons opgefrist hebben gaan we Pon­dicherry nog even in. Veel mensen op straat, veel verschillende kleuren, geu­ren, lawaai en heel veel rijk­bewerkte tempels.

In de avond drinken we nog een wijntje. Wijn is vrijwel niet te krijgen in India, maar dat wisten we. We hebben een paar liter pakken meege­nomen uit Nederland (in de koffer; in de handbagage kan niet meer ).

Zondag 7 januari - Pondicherry

Goed geslapen. Ontbeten met warme toast. Erg goedkoop alle­maal.

Er wordt een excursie naar Auroville georganiseerd maar wij gaan niet mee. We hebben meer zin om zelf lek­ker rond te struinen, in deze vrij Franse stad. Pondicherry is een voormalig Franse encla­ve. Veel Franse straat­namen, croissants en poli­tiemensen in Frans aan­doen­de unifor­men. We komen een soort zondags­markt tegen, met een hoog zwarte markt gehalte. We dolen door de straatjes en kijken onze ogen weer uit naar de mensen die bij voor­beeld hier en daar liggen te slapen. ... ...

We stui­ten op een begra­fenis; van een jong kind. Eerst den­ken we dat het een soort vro­lijke viering is, tot we het kind zien en gauw ons foto­toestel laten zakken. Mensen strooien bloemblaadjes rond.

...

We vinden een heerlijk Frans/Indiaas eettentje ergens op een dakterras en eten er met smaak.

We komen langs een tempel waar ook van alles gebeurt. Mensen met offers die uit­ein­delijk met een bak vuur in een klein wagentje wegrij­den. Alles omkleed met veel bloemslingers. Mensen leg­gen uit dat er een lange reis mee wordt gemaakt. De vol­gende morgen rond 5 uur zullen ze er iets mee doen.

Aardige mensen.

Maandag 8 januari - Pondicherry - Tanjore

(kaart)

Om half 8, na het ontbijt, ver­trek­ken we. We bekijken eerst een tempel in het tem­pel­stadje Kumbakonam.

We bezoeken een dorpje, en weer een tempel. Op de vis­markt erg aardige mensen, die allemaal best op de foto willen!

We reizen vrij lang, maar we kijken ook heerlijk naar bui­ten. Er valt zoveel te zien! Ossenkarren, gevuld met takken en met zand, veel hutjes van leem en palm­bladeren, watertjes met lelies, opengebroken wegen met veel stof en zand.

Mensen aan het werk op het land. ... ...

Tussen de mid­dag in een vege­ta­risch tentje weer heer­lijk gegeten. Er vallen drie  regen­druppels, maar verder is het heerlijk weer, ook niet te warm gelukkig.

De tempels zijn mooi, en mogen allemaal bekeken worden zolang het maar op blote voeten gebeurt.

Aan het eind van de middag arriveren we in het hotel in Tanjore. Een redelijk hotel. We vragen wel een andere kamer omdat er lekkage ge­weest is en het er erg muf stinkt.

We eten in het hotel. Na het eten drinken we met een paar anderen van de groep nog wat in het hotel. Ik zie een rat, en later zien de anderen hem ook. Ik zie de gordijnen al steeds bewegen, en ja hoor, daar zitten ze achter! Enige hilariteit en voetjes toch maar van de vloer. Bij het weggaan toch maar even gezegd tegen de man van het hotel. Hij lacht vrolijk en zegt dat hij wel weet dat hier rat­ten zijn, en wijst naar de hoek met de bewegende gor­dij­nen. Ja, dan weet je wel weer dat je in India bent.

We zien zowaar rode wijn op de kaart. Als we het bestellen blijkt het iets heel anders te zijn; een soort cocktail waar­van de enige overeenkomst met wijn de rode kleur is!

Dinsdag 9 januari - Tanjore

Na het ontbijt gaan we naar de grote Shiva tempel vlakbij het hotel. Een erg mooie tem­pel, met veel pelgrims en allerlei kleuren. Zwart, oranje en groen. We worden geze­gend door een olifant en lopen er een poosje lekker rond.

Dan op naar de markt. Erg leuk ook weer hier. De men­sen willen best op de foto en moeten er hard om lachen. Een leuke bijkomstigheid van het digitale tijdperk is dat ze nu ook zichzelf op de foto kunnen zien. Er komen van­zelf al mensen naar ons toe die graag op de foto willen! We gaan nog naar een paleis en eten tussen de middag wat in een voor de Indiase be­grip­pen erg duur restau­rant­je. Maar dan heb ik het nog steeds maar over 9 euro voor ons samen. Daarvoor krijgen we dan lekkere soep, een bord met brood, rijst, en 11(!) sausjes, 2 sinas, 1 lassi, en 2 koffie. Niet echt duur dus! ... ...

Na de lunch terug naar de markt, want daar hebben we nog lang niet alles gezien. Weer veel fotos gemaakt.We zien veel mooie dingen, maar ook veel rondslingerend vuil.

We kopen 2 banaantjes van een lieve oude vrouw die er­gens aan de weg zit met een paar trosjes bananen. Ik had haar eerst al op de foto gezet; vindt ze ook prima. De bana­nen kosten een paar centen, maar we heb­ben alleen een briefje van 10 roepies (16 euro­cent). Ze kan niet wis­selen, en dus wil ze ons de banaantjes geven! Dat willen we natuurlijk niet, en dus wil ze ons dan maar heel veel bananen geven. Ze weet niet hoe ze ons moest bedanken. Een voorval als dit benadrukt maar weer hoe vriendelijk de mensen daar meestal zijn. Zelf bijna niets hebben en dan nog wat weg willen geven aan mensen die op vakantie zijn, met dure camera om de nek!

... ...

Van­morgen gaan we ook naar een koper­gieters­dorp.We kij­ken er rond, en kijken naar het gieten van de metalen, maar al gauw dwalen we zelf even rond in het dorpje. Leuk! Kinderen, en een moeder met wie je in gebarentaal wat kletst. We hebben nog wat hotel­zeepjes in de bus liggen. Als we ze haar geven staat ze te springen van plezier!!

's Avonds zitten we bij het zwembad en houdt onze gids Mhutu een praatje over het leven in India.

Woensdag 10 januari - Tanjore

Met de openbare bus op stap gegaan. Dat was een feest! Harde muziek in de bus, een driftig fluitende conducteur en veel mooie mensen die als mieren door elkaar in en uit de bus gaan! De bus heeft er flink de vaart in.

... ...

We stop­pen bij de heilige plek aan de rivier. De rivier de Kauvery wordt door de Tamils beschouwd als de zui­de­lijke Ganges. In de rivier baden mensen (en een olifant!),er wordt van alles geofferd. De olifant wordt vertroeteld en gewassen. Zijn slurf steekt af en toe boven het water uit terwijl hij zicht­baar geniet. Een wonderlijk schouw­spel van mensen die zich wassen of de was doen. Op het stuk grond naast de rivier gebeurt ook van alles! Mannen die een soort zege­ning uitspreken en met water sprenkelen, potjes met touw­tjes er om heen, bloemetjes waarmee gezegend wordt! Je kijkt de ogen uit. Veel ritue­len.

... ...

Dan naar de grote tempel met tuk tuks. Veel mooie mensen hier ook weer. We krijgen een rondleiding van een priester.

We lunchen met iets heerlijk vegetarisch. 2x thali en een 2 literfles water voor 2 euro! En nog heerlijk ook. Op naar de volgende tempel, waar een flinke klim moet gebeuren.

In ons hotel even ge internet. Leuk berichtjes van het thuis­front te krijgen.

18.15 verzamelen in de hal; we gaan naar een Bolly­wood­film! Het is erg leuk, maar we kijken hem niet helemaal uit. Leuk de mensen zo en­thou­siast te horen roe­pen en klappen!

Na de film gaan we met ons achten naar Vincento. Een erg leuk restau­rant. Alles gaat hier bijzonder traag, maar de man is erg aardig en het eten is weer uitstekend!

Donderdag 11 januari - Tanjore - Kodaikana

(kaart)

Om 8 uur vertrokken naar Kodaikanal. Een flinke reis. Kodaikanal ligt op 2300 meter hoogte. Veel gevluchte Tibetanen hebben hier een nieuw leven opgebouwd. We maken een stop bij een week­markt. Enige stop! Er zijn veel geiten, schapen en men­sen die graag op de foto willen. We kopen massala­krui­den.

... ...

Vervol­gens verder in de bus. Af en toe vallen we in slaap, toch is er buiten steeds van alles te zien. Eerst geen spec­taculair landschap, maar wel; tempeltjes, mensen die wer­ken op het land, rieten huis­jes, mensen die zich scheren op straat, en dan ineens weer ergens een crematie.

Tussen de middag ergens gegeten. Best een lange rit. Het laatste stuk ziet er anders uit. Een mooi landschap met ook bergen. Veel bloemen, apen en pakezeltjes.

Rond half 5 zijn we in het hotel We zijn moe en doen niet zo heel veel meer. We hebben nog een wijntje en bekijken wat we tot nu toe aan film en fotos gemaakt hebben.

In de avond is er kampvuur bij het hotel en een buffet.

Vrijdag 12 januari - Kodaikana

Voor vandaag staat een trek­king op het programma Door de bergen 7 km op en 7 km neer. Ingrid zou eerst niet mee­gaan, maar besluit uit­eindelijk toch te gaan. We gaan vroeg op pad om eerst nog de zons­opgang mee te maken. Het zou "very easy" zijn volgens Muthu onze gids. Als we nog geen minuut weg zijn willen de eersten reis­genoten al weer terug. We lopen namelijk in dichte mist langs een diepe afgrond op een heel smal paadje. Je kan amper zien waar je loopt. Verder lopen is echt niet verantwoord. We zullen een alternatieve route moeten zoeken. Een aantal van ons besluit helemaal niet meer te gaan lopen. Met ons zessen hebben we uiteindelijk alsnog een prachtige wandeling gemaakt.

... ...

We drinken lemon tea bij een stalletje waar de thee staat te pruttelen. Er gaat ook een verse citroen doorheen. We gaan langs beekjes, over boom­wortels, we klimmen en dalen. We komen op een uitzichtpunt, maar er is niet zoveel te zien vanwege de nog steeds aanwezige mist. Wel mooi om die wolken zo langs te zien komen! Snel gaan ze. Het is prima zonnig weer, alleen bovenop die 2300 meter hoge berg is het mistig.

We nemen een taxi naar de Tibetan Brothers, een heerlijk Tibetaans restaurantje. We eten er heerlijk, met ons zessen. Uiteindelijk schijnen we toch nog ongeveer 20 km te hebben gelopen vandaag! Terug naar het hotel waar we koffie drinken en dan beslui­ten een rondje om het meer te lopen. Dat was geen geweldig idee, want inmiddels is de moeheid toch wel aardig in de benen gaan zitten, en het rondje is beduidend groter dan verwacht! Geen enkel terrasje ook aan het meer, zoals wij gehoopt hadden! Deze laatste 6 km waren er 5 teveel, maar ja.

In het hotel even op bed gele­gen en patatjes op de kamer besteld. We hebben geen puf meer op pad te gaan. We gaan op tijd in bed; de vol­gende morgen is het weer vroeg dag.. Wel een lekker hotel, dit Raj. Ruime kamers, en aar­dige mensen. Onze 3 porties friet kosten 60 roepies ofte­wel 1.10 euro!