kop

 

 

Inleiding

Indonesië als reisbestemming is ons erg goed bevallen. Onze reis (via Java) naar Sumba en Flores in 2015 was een groot succes. Net als ons andere favoriete reisland India, is het eilandenrijk Indonesië een enorm gedifferentieerde reisbestemming. Geen eiland is het zelfde. De natuur en culturele verschillen per eiland zijn enorm. Er valt kortom veel voor ons te ontdekken en te beleven.

Jan-Arend heeft van oudsher de heimelijke wens om Iran Jaya, West Papua zoals het tegenwoordig genoemd wordt te bezoeken. Nu is de kans om die wens in vervulling te laten gaan.

We houden allebei van avontuurlijke reizen naar minder toeristische gebieden waar we nog de kans lopen iets van het oorspronkelijke leven tegen te komen. Nou, met dat in ons achterhooft, zitten we in West Papua wel goed.

We brengen een bezoek aan Rama Tours in Amsterdam. Een goed klein reisbureau waar men met persoonlijke aandacht en veel kennis van zaken een prachtige reis voor ons samenstelt. We reizen met z'n tweeën. Rama tours heeft veel ervaring met het organiseren van individuele Indonesië reizen. Papua is wel een erg dure reisbestemming merken we. We zullen deze reis ook veel verplaatsingen per vliegtuig moeten maken omdat er geen doorgaande wegen zijn die het eiland doorkruisen.

West Papua bevindt zich op de Indonesische helft van het op één na grootste eiland ter wereld. Tijdens deze bijzondere, actieve en vooral avontuurlijke rondreis bezoeken we als eerste Biak, een eiland aan de Geelvinkbaai. Daarna verkennen we de omgeving van Jayapura, het vroegere Hollandia, de hoofstad van West Papua. Hoge bergen met dicht oerwoud scheiden de kustgebieden af van de binnenlanden. De Baliemvallei is de grootste en best begaanbare vallei van Papoea. Door zijn geïsoleerde ligging werden de stammen die de vallei bewonen pas in 1938 ontdekt. Veel Tradities hebben weten te overleven. De Vallei is daarom onze volgende reisbestemming. We maken een meerdaagse voettocht door de Baliemvallei en maken kennis met de unieke cultuur, de feesten en gebruiken van de Dani´s. Daarna doorploegen we het oerwoud in het Arfak gebergte bij Manokwari in een zoektocht naar paradijsvogels en we sluiten onze reis ontspannen af op de eilandengroep Raja Ampat, het eiland Kri, een van de mooiste duikgebieden van de wereld waar we boven het koraal en tussen de haaien snorkelen. Kortom genoeg te beleven, te vertelen en te laten zien.

Voor bij het reisverslag:Als u bij het lezen een foto aanklikt dan wordt deze vergroot. De foto's kunnen na aanklikken ook als diashow bekeken worden. Als u een link, bij voorbeeld: Rama Tours in Amsterdam aanklikt dan wordt deze geopend en wanneer verwezen wordt naar de kaart van Indonesië, dan kan deze opgeroepen worden door de link: kaart van Indonesië aan te klikken.

Dag 1: zondag 4 september 2016

We hebben de aanvang van onze reis aangepast aan de trouwdatum van onze neef Nanne met Kirsten. Zij trouwen op 2 september. Aansluitend op hun heel geslaagde trouwfeest gaan we op zondag 4 september op pad. Eerste halte: Schiphol voor de vlucht naar Jakarta. Geen problemen met de trein gelukkig dus we zijn ruim op tijd.

Bruidspaar Nanne en Kirsten vertrekken vandaag ook voor hun huwelijksreis naar Sri Lanka. We ontmoeten ze nog even op Schiphol en kunnen ze een geweldige reis toewensen.

We vertrekken op tijd, met Garuda Airlines. Thuis konden we al inchecken, maar stoelen aanpassen bleek onmogelijk; er waren maar 2 plaatsen die gereserveerd konden worden. Niet eens naast elkaar. Balen; het is toch een lange vlucht. Bij het inchecken van de bagage blijkt er gelukkig een behulpzame dame te zitten. Zij kan ons toch nog plaatsen naast elkaar geven.

Onze nieuw toegewezen zitplaatsen zijn helemaal achter in het vliegtuig. Helemaal niet verkeerd. Echt een super plek met veel ruimte en de stoelen die gelukkig ook op de laatste rij te verstellen zijn. Het is een lange vlucht naar Jakarta. Ruim 12 uur! We slapen niet veel maar met wat muziek en een film gaat de tijd toch weer relatief snel voorbij. Het is een kwestie van je er aan overgeven!

Dag 2: Maandag 5 september 2016

Als we in Jakarta aankomen worden we opgewacht en naar ons hotel gebracht. We vliegen de zelfde avond nog door maar wel uren later. Daarom is het erg lekker dat er een grote dag kamer geregeld is zodat we niet op het vliegveld hoeven te blijven hangen.

De tv op de kamer staat al aan ( is kennelijk gewoonte hier, we komen het meer tegen). Tot onze verbazing staat op de tv een oproep tot het zoeken van pokemons in het hotel. Daar kun je een plak cake mee verdienen ... maar uh ... nee, wij zijn niet zo van de Pokemons.

We blijven op onze kamer tot 18.00 uur. Op het vliegveld moeten we nog wel een tijdje wachten, maar het is een modern en schoon vliegveld. Genoeg stoelen, ruim opgezet. We zingen het er wel even uit.

Het vliegtuig is vol. Eerst een paar uur vliegen naar Makassar, en dan verder naar Biak Papua.

Dag 3: Dinsdag 6 september 2016

Na een voorspoedige vlucht komen we vroeg in de ochtend aan in Biak (zie kaart) . We zijn wel een beetje duf van alle vlieguren. Van slapen onderweg kwam niet heel veel maar verder ging alles voorspoedig.

Het eiland Biak heeft maar een heel klein vliegveld. De bagage wordt al snel aangeleverd via een klein lopend bandje. Het busje staat voor, we worden naar ons hotel gebracht. Het is maar een hele korte afstand; eigenlijk gewoon loopafstand naar het hotel.

Het Asana Biak hotel waar we logeren is in 1953 geopend als hotel voor KLM medewerkers en transit passagiers die hier verbleven in afwachting van hun volgende vlucht. Vroeger logeerde hier dus de bemanning van de KLM vliegtuigen, nu die van Garuda. En wij natuurlijk. Het hotel is een beetje vergane glorie, maar toch goed met een mooie tuin met een lekker zwembad uitkijkend op de zee.

Onze kamer doet een beetje oud en vochtig aan, maar de bedden zien er lekker en schoon uit en de airco doet het prima!! Heerlijk koud kunnen we het s nachts maken. We hebben ook een lekker privé terrasje buiten bij de kamer. Ze zijn het hotel overigens wel flink aan het renoveren zien we; hopelijk blijft de oude charme na renovatie behouden.

We lopen over de markt. Veel vis hier. We halen geld bij een ATM. Je kunt kiezen tussen automaten die biljetten van 50.000 of 100.000 roepies ( ong 3.50 en 7 euro) afgeven. Je bent hier al snel miljonair!

We drinken ergens koffie en gaan weer terug naar ons hotel. Lekker chillen bij het zwembad naast de zee. Heerlijk om zo rustig de vakantie te beginnen en de lange reis te verwerken.

In het hotel blijkt een soort "heel Holland bakt" competitie aan de gang te zijn, maar dan op z'n Indonesisch.

Een stuk of 40 tafeltjes waar overal dezelfde ingrediënten op staan. Er wordt druk gekookt door de dames. Het is duidelijk een competitie. Wie maakt de lekkerste nasi??

Bij het zwembad staan relax bedden. Het hotel zelf heeft geen strandje, maar het zwembad is prima. Lekker fris water en het uitzicht is prachtig.

s Middags nog even een dutje gedaan op de kamer, daarna weer wat bij het zwembad gezeten/gelezen. Zo rusten we wel goed uit!

Er zijn maar weinig westerse toeristen hier; de meesten hier zijn Indonesiër. Een echt gezellig restaurantje is er niet. Een hele grote zaal waar ook wel trouwerijen worden gehouden. Maar als er niet iets speciaals is, is het hier erg leeg.

We krijgen van de plaatselijke agent van Travel Papua ons Engelse reisschema. Het ziet er goed uit.

Op de kamer kun je eten bestellen, en dat doet eigenlijk iedereen. Regelmatig worden er bordjes in de gang gezet. Er is een huispoes die dat geluidje heel goed herkent, en die meteen aankomt sluipen, kijken of er nog iets van z'n gading is.

Ons terrasje buiten is lekker. Wel meer beessies dan we meestal gewend zijn, vooral mieren en kleine mugjes. Maar echt veel last hebben we er niet van, en we smeren maar wat deet. Ze hebben hier in de winkel ook muggenspul speciaal tegen de muggen van hier, dus daar halen we ook wat van.

Dag 4: Woensdag 7 september 2016,

Heerlijk geslapen. Het ontbijt is voor wat het Europese deel betreft nogal matig; honing en pindakaas en wat droog brood wat in een rooster kan. Thee en koffie staan duidelijk al heel lang op het warmhoudplaatje. Maar ja, we zitten nu wel in Papua. En er is wel een lekker eitje! Het Indonesische ontbijt met nasi en mie ziet er overigens beter uit, maar ja we beginnen de dag nu eenmaal niet graag met een warme maaltijd.

Om half 10 worden we opgehaald door Matthew en Lion onze chauffeur en gids van vandaag. Met een goede auto trekken we er op uit voor een dagtocht oostwaarts op het eiland.

We rijden tot aan de Japanse grotten (Gua Jepun). Tijdens de Tweede Wereldoorlog is Biak door de Japanners bezet. De bezetting duurde tot in juni 1944. Toen de Amerikanen in juni 1944 bij Biak aankwamen, waren de Japanners voorbereid. De Japanse kolonel Naoyuki Kuzume zag de Amerikanen komen en verschanste zich met het leger in de grotten. Eerst woonden daar overigens nog oude vrouwen. Zij boden weerstand. Omdat ze de grotten weigerden te verlaten werden ze door Japanners onthoofd.

Uiteindelijk brandde de strijd met de Amerikanen los, waarbij de Amerikanen dreigden te verliezen. Pas toen de Amerikanen de grotten begonnen te bestoken met TNT en vliegtuigbrandstof werden de Japanners tot overgave gedwongen. De strijd kostte 400 Amerikanen en 4.700 Japanners het leven! De omgekomen Japanners zijn hier indertijd allemaal ritueel verbrand en hun as is naar Japan gegaan. Ieder jaar wordt er nog een ceremoniële herdenking gehouden door Japanse familieleden die hier speciaal voor over komen.

Oorspronkelijk was het een grote gesloten grot. Veel is door het geweld en de vlammen weggeslagen waardoor het nu meer een grote open kuil is. We lopen tot in de bodem van de grot. Indrukwekkend. Er hangt een beklemmende sfeer. Het moet hier een verschrikkelijk inferno geweest zijn! De bomen met hun vele grillige wortels, soms als draden tot aan de bodem, zijn de eenzame getuigen. Vlakbij de grotten is een mini museumpje en er liggen verroeste bommen en granaten

Na ons bezoek aan de Gua Jepun rijden we door naar Vogelpark Taman Burung waar ook veel orchideeën zijn. De orchideeën zijn helaas niet in bloei; daar moet je hier voor in december komen.

Er worden prachtige vogels met onvoorstelbaar veel felle kleuren bijvoorbeeld felgroene vleugels aan de bovenkant en daaronder dan weer knalrode veren gehouden in het vogelpark. De vogels zijn mooi, maar ook wel triest. Zo'n mooi eiland vol natuur, en zij zitten in een kleine kooi. Dat contrast is hier wel heel groot. Je gunt ze de vrijheid.

Het park is ook beroemd om de Kazuari Gelambir Tunggal vogels die er zijn. De Kazuari is een hele grote loopvogel met een mooie blauwe kop, oranje bef en een hoornen kap. De Kazuaries lopen wel los rond. We zien er meerdere waaronder een moeder met kuiken. Wel uitkijken. Ze schijnen gevaarlijk te kunnen trappen en heel snel te zijn.

We maken een stop bij een strandje. Er zijn hier leuke vissersbootjes met houten drijvers/palen voor de balans aan de zijkanten. Het water is onwaarschijnlijk mooi blauw van kleur en transparant.

We zijn in de tropen en Papua is een groen eiland dus ...... ineens begint het heel hard te regenen. Kort maar krachtig. Echt een tropische stortbui van een half uurtje of zo. Koud krijg je het er niet van, maar we moeten de apparatuur wel goed droog houden.

We zien mangrove bossen en huisjes op palen in het water van binnenmeertjes bij de zee.

Dan komen we bij een afstervend bos in een grote zoutwaterpoel die is ontstaan toen een grote vloedgolf dit gebied in de jaren negentig van de vorige eeuw onder water zette. Omdat het water niet meer weg kon hebben de bomen het door het zout begeven. Bizar landschap. Een gezin is met elkaar aan het vissen te midden van de vergane bomen. Hier en daar werken nieuwe boompjes zich weer een weg naar boven. De natuur herstelt zich langzaam.

Veel vogels, oa witte kraanvogels.

Langs de kust met hoge kliffen zijn verschillende plekken waar groepjes kinderen zitten te vissen. Gewoon met een klos draad met een haakje eraan. En er wordt nog best wat gevangen! We dineren onderweg ergens bij een chinees restaurant en rijden daarna terug naar ons hotel in Biak. In een enorme supermarkt doen we nog wat boodschappen. Bij het hotel spreken we af morgen nog een dagje met de auto naar het strand te gaan.

Dag 5: Donderdag 8 september 2016,

Vannacht heeft het flink gehoosd! We hebben heerlijk geslapen in onze super koele kamer.

Bij het ontbijt zien we Matthew, met wie we af hadden gesproken, maar we besluiten met elkaar het programma van vandaag te annuleren, want het regent nog steeds en dat zou heel best nog een tijd kunnen duren.

We gaan naar onze veranda, waar we droog zitten. Een lekkere luie ochtend. Tussen de middag is het droog.

We besluiten een stuk te gaan lopen. Warm hoor! Zweten! We lopen door een lang lintdorp. Aan beide kanten huisjes. Kinderen komen net uit school. Iedereen is even enthousiast! Allemaal zeggen ze gedag en zwaaien ze. Er zijn veel mini winkeltjes, mensen die aan de rand van de weg en hun tuin wat proberen te verkopen. We denken niet dat ze hier veel Europeanen tegenkomen, ondanks dat we zo dicht bij het vliegveld zitten. Leuk dit simpele dorpsleven. Er zijn kleine strandjes waar vissersboten liggen. Allemaal heel kleinschalig.

Als we terug zijn van de wandeling lunchen we bij het zwembad. Lekkere temperatuur. We zijn de enigen. Er zijn veel wolken in de lucht, maar het blijft verder droog gelukkig. s Avonds eten we in het restaurant. Het is smakelijk. Wel zijn we weer de enige gasten. Inmiddels zijn we al aardig geacclimatiseerd.

Dag 6: Vrijdag 9 september 2016,

De dag begint stralend, dus vandaag het dagje met de auto weg.
We worden op tijd opgehaald. Eerst nog wat boodschappen doen in de lokale supermarkt en geld halen. We kopen ook wat lokale muziek cd's om thuis achter de film te kunnen zetten. Dan rijden we een flink stuk noordwaarts.

Het is een brede, maar goede weg. Aan weerszijden kleine huisjes van hout of van steen. Mensen langs de kant van de weg die zwaaien. Uiteindelijk komen we bij strandjes. In de oceaan liggen mini eilandjes. We stoppen bij een strand om te gaan zwemmen. Bij het strand zijn een paar open hutjes van hout, zodat je in de schaduw kunt zitten. Het water is heerlijk. We smeren ons voor de zekerheid maar goed in. Langzaam aan zien we de lucht donkerder worden al is de temperatuur nog heerlijk. Als we uitgestrand zijn gaan we weer naar de auto en rijden we naar Biak terug zijn.

Wel snel begint het flink te regenen. We horen ook onweer. Tegen de tijd dat we weer in Biak terug zijn is het weer helemaal droog en komt de zon weer tevoorschijn. We eten in het restaurant. We zijn weer de enigen. In de grote hal/restaurantruimte is men druk bezig met het versieren van de zaal. Een witte boog, witte (kunst) bloemen en stapels borden; er is duidelijk een trouwerij op komst.

Na het eten koffie op de kamer (lekker dat er een waterkoker staat) en vast inpakken. Morgen vroeg op: half 7 vertrekt het vliegtuig naar Yajapura.

Dag 7: zaterdag 10 september 2016

Heel vroeg opstaan! 4 uur op, half 5 ontbijt, 5 uur naar het vliegveld. Alles gaat voorspoedig. Er is maar 1 wachtkamer. Alles ziet er verzorgd uit. We vertrekken tegen 7 uur (half uurtje vertraging). Het is mooi weer. De vlucht naar Yajapura (zie kaart) duurt ongeveer een uur. Goede vlucht. Het vliegtuig zit vol, maar wij zijn de enige toeristen.In Yajapura aangekomen zien we uiteraard een heel wat grotere luchthaven. Het is even druk bij de lopende band, maar alles verloopt voorspoedig. Een chauffeur staat klaar met een briefje met onze naam erop. Het is zo'n 1,5 uur rijden naar de stad zelf. Het is warm geworden. Het Swiss Bell Hotel waar we logeren is groot en modern. We zijn vroeg dus moeten even wachten tot er een kamer klaar is. We krijgen een goede kamer met, naar later blijkt, een héérlijke douche! We pakken wat uit en maken een korte wandeling.

Yajapura is geen spannende stad, dat hadden we al begrepen. Druk, warm en heel veel brommertjes en af en toe een heel nieuw winkelcentrum. Niet echt een authentiek gedeelte of zo. We drinken ergens wat en gaan retour hotel.

s Middags heerlijk in de schaduw bij het zwembad van het hotel gezeten.

s Avonds eten we bij hotel Yasmin, een eindje verderop. Het stond aangegeven in de lonely planet. Het ziet er erg oninteressant uit, en alle tafeltjes zijn bezet met elk maar 1 voetbal kijkende oude man waardoor we maar bij de bar gaan zitten eten. Maar, eerlijk is eerlijk, het eten is érg smakelijk, en eigenlijk heeft het nog wel wat, het sfeertje. Hier kun je nog gewoon binnen je sigaretje roken. Wij roken niet hoor en zijn blij dat binnen roken bij ons afgeschaft is, maar, zo zorgeloos zonder regeltjes hier heeft ook wel wat leuks. Bij een verse warme bakker halen we onderweg wat broodjes voor de volgende dag, als we met een chauffeur op stap gaan.

Dag 8: zondag 11 september 2016

Lekker geslapen, en een prima ontbijt.

Om 10 uur worden we opgehaald door de chauffeur. Er is even een misverstand over waar we naar het strand gaan, maar uiteindelijk gaan we toch naar het strand wat in het reisschema staat; Tablanusu. Het is zo'n 2 uur rijden vanaf het hotel. Een mooie rit dwars door de bossen. Het is zondag vandaag. De mensen hebben zich mooi aangekleed voor de kerk. De kerken zitten vol!

Het strandje is een kiezelstrand, maar toch lekker en de duik is weer verfrissend. Wat is het zeewater hier toch lekker! Als dat in Nederland eens zo zou zijn ... verkoelend zonder dat je echt door moet komen.

Als we weer weggaan ruimt Ingid ons afval op, doet het bij elkaar in een plastic zak, en als ze een prullenbak zoekt komt de chauffeur naar haar toe en neemt de zak uit haar handen .... om de zak tenslotte een paar meter verder gewoon midden op het strand te zetten! Wat jammer toch dat ze hier nergens afvalbakken hebben en dat ze zo alles maar in de zee laten verdwijnen!! Glas, alles vind je hier op de stranden. Wij hebben dus voor de zekerheid wel steeds waterschoentjes aan.

Er zijn mooie donkere wolken, maar het regent maar heel even. We zien een kakatoe vliegen en we zien zee arenden. Bijzonder! Aan het eind van de dag zijn we weer bij ons hotel. We zoeken onze spullen wat uit; bij onze vlucht naar Wamena mogen we maar 10 kilo de man meenemen (alle andere vluchten waren met Garuda en dan mag je 30 kilo max meenemen). We laden onze batterijen allemaal op en laten de grote koffers achter in het hotel (zullen vervoerd worden naar ons volgende hotel als we terugkomen uit de Baliemvallei).

 

deel 2: Baliemvallei

web
analytics